Jan Jerzy Kułakowski
Biografia
Jan Jerzy Kułakowski urodził się 25 sierpnia 1930 roku w Myszkowie jako syn Konrada. Brał udział w powstaniu warszawskim, pełnił rolę łącznika i sanitariusza w pułku AK Baszta.
W 1946 wyemigrował do Belgii. W latach 1948–1953 studiował prawo na Katolickim Uniwersytecie w Lowanium, gdzie doktoryzował się w zakresie prawa.
Od 1954 jako członek sekretariatu generalnego Międzynarodowej Konfederacji Chrześcijańskich Związków Zawodowych prowadził negocjacje z autorytarnymi rządami w celu uwolnienia z więzień osób represjonowanych za działalność związkową. Od 1958 był sekretarzem, a od 1962 sekretarzem generalnym europejskiej organizacji Międzynarodowej Konfederacji Chrześcijańskich Związków Zawodowych, a następnie europejskiej organizacji Światowej Konfederacji Pracy. Pełnił funkcję sekretarza generalnego Światowej Konfederacji Pracy w latach 1974–1988.
W latach 1990–1996 zajmował stanowisko ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego oraz szefa Misji Rzeczypospolitej Polskiej przy Wspólnotach Europejskich w Brukseli. W rządzie Jerzego Buzka w 1998 objął stanowisko sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i pełnomocnika ds. negocjacji Polski z Unią Europejską; zasiadał w Komisji Integracji Europejskiej i Narodowej Radzie Integracji Europejskiej. Był członkiem Królewskiego Instytutu Stosunków Międzynarodowych w Belgii.
13 czerwca 2004 został wybrany do Parlamentu Europejskiego jako bezpartyjny kandydat z listy Unii Wolności w okręgu obejmującym województwo wielkopolskie. W Europarlamencie VI kadencji zasiadał w grupie Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy, pracował w Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych. W 2005 przystąpił do Partii Demokratycznej, zasiadał przez pewien okres w radzie politycznej tego ugrupowania. W 2009 nie ubiegał się o reelekcję.
Był żonaty z neuropediatrą Zofią Kułakowską, która w 2013 przekazała część dokumentów dotyczących działalności męża do Archiwum Akt Nowych. Miał trzy córki: Krystynę, Barbarę i Elżbietę. Zmarł w Warszawie; pogrzeb odbył się 1 lipca 2011 w sanktuarium św. Andrzeja Boboli, a pochowany został na cmentarzu Powązkowskim.